Yalancı Bahar

21.30’da Dolmabahçe’de ilk düdük çaldığında, takım adeta aç kartallar gibi sahaya yayılıyor.

Bir İngiliz takımı edasıyla hücum presi yapıyor; gol atıyor, gol kaçırıyor. Tribünler coşkulu: “Şampiyon Beşiktaş!” sesleri gökyüzüne karışıyor.

İnönü’de, bir Ağustos akşamının bahara göz kırptığı gecede, herkes nisanları mayısları yaşarken, 20. dakikadan sonra birden fırtına kopuyor; kara kış geri geliyor.

Ama 65. dakikadan itibaren yeniden güneş doğuyor. Sahada umut, tribünde tutku... Ve 90+6’da gelen gol, her şeyi tamamlıyor.

Rafa: Hücumda İkinci Forvet, Baskıda Orta Saha

Mevcut takım mühendisliğinde Rafa, Beşiktaş için bir lüks konumuna düşüyor. Orta sahaya yerleştirildiğinde, savunma merkezindeki denge bozuluyor. Çift forvetli bir düzen oynamadığımız için kanada kaydırıldığında ise bu kez kanat savunmasında açıklar göze çarpıyor. Özellikle sol kanatta, Rafa’nın bulunduğu bölgeden çok sayıda atak yiyoruz. Hücumda katkı sağlasa da, savunma geçişlerinde takımın yapısını zorluyor.

Teknik ekip, yerleşik savunmada akıllıca bir hamle yaparak baskıyı artırmak için Mario’yu 4-3-3 sisteminde sol forvet pozisyonuna yerleştirdi. Bu düzen, ilk 20 dakikada müthiş bir baskı ve açlık getirdi. Takım, kendi kimliğini yeniden bulmuş gibiydi; o toksik yapıdan sıyrılmış, adeta bir Anka kuşu gibi küllerinden doğacağının sinyallerini veriyordu. 

Ancak 20. dakikadan sonra, tıpkı St. Patrick’s maçında olduğu gibi, biraz hakem yönetiminin etkisi, biraz da takımın kırılgan yapısı nedeniyle Beşiktaş yeniden eforsuz, isteksiz ve miskin bir görüntüye büründü.

Özellikle 20 ile 65. dakikalar arasında Eyüpspor’un hücumları sağdan sola yön değiştirerek gelmeye başladı. Bu süreçte Emirhan, tek başına o kanadı savunmakta yetersiz kaldı. Aşırı efor nedeniyle ikinci yarının ortalarına doğru sakatlanması da bu yükün bir sonucu oldu.

Bu periyot Beşiktaş için adeta bir kâbustu. Belki de küme düşecek rakibi, kendi çapında Beşiktaş’ı adeta sirküle etti.

Özellikle Ndidi’nin çıkışı ve Demir Ege’nin oyuna girişiyle, 65–70. dakikadan sonra hücum genişlik kazandı ve Beşiktaş’ın baskısı yeniden hissedilir hale geldi.

Takım burada akıllıca bir hamle yaptı: elindeki kanat oyuncularının sınırlı yeteneklerini dengelemek için görece daha kaliteli orta saha oyuncularını kullanarak, özellikle orta sahanın göbeğinden ve kanatlardan içeri kat ederek birçok pozisyon üretti.

Rafa dışında elit bir bitiriciye sahip olunmadığı için bu pozisyonların çoğu değerlendirilemedi. Ancak Rafa’nın duruma isyan eden vuruşuyla Beşiktaş, maçı kazanmayı bildi.

Bu galibiyet önemliydi. Sevgili arkadaşım Kenan’ın da dediği gibi, takım özgüven sorunu yaşıyor ve galibiyet geldikçe belki bu sorun azalacak. Bu noktada onunla tamamen hemfikirim.

Beşiktaş’ın maç kazanma yolları dört ana başlıkta toplanabilir:

Oyun kalitesiyle,
Oyuncu kalitesiyle,
Her ikisinin birleşimiyle,
Ya da saha dışı faktörleri arkasına alarak.

Şu anda oyuncu kalitesinden söz etmek pek mümkün değil. Saha dışı faktörler ise Başkanlık ve yöneticilik makamlarının düşünmesi gereken konular.

Oyun kalitesi açısından ise gördük ki, iyi oynanan 45 dakikalık bölüm bize yalancı bir bahar esintisi sundu.
Baskıyı Real Madrid, Barcelona, Manchester City gibi takımlar bile 90 dakika sürdüremiyor. Ancak baskının düştüğü ikinci 45 dakikalık bölümde Beşiktaş’a adeta kışı yaşattı.

Bu kadar sert düşüşler yaşamamak ve daha çok “bahar” görmek için takımın daha istikrarlı ve daha az kırılgan olması gerekiyor.

Yazarın Notu:

Demir Ege dün net bir şekilde gösterdi ki artık hücumun bir parçası. İster 6 numara oynasın, ister 8; oyunun ileri yönündeki katkısı belirgin şekilde hissediliyor.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Kan, Ter, Gözyaşı: Baskı, Hücum ve Dominasyon

Resim
Beşiktaş yönetimi, Lozan maçındaki silik oyun, mental tükenmişlik ve yenilgiden sonra Ole Gunnar Solskjær ile yollarını ayırarak, takımın başına Beşiktaş’ın son şampiyon teknik direktörü Sergen Yalçın’ı getirdi. Peki, Sergen Yalçın Beşiktaş için neler vaat ediyor? Bu yazımda, Yalçın’ın takıma kazandırmayı hedeflediği oyun anlayışından, mental dönüşüm stratejilerinden ve taraftarın beklentilerine nasıl yanıt vereceğinden bahsedeceğim. Baskı, Hucüm ve Dominasyon:  Sergen Yalçın ile birlikte takım düzeninin değişeceği kesin. Kağıt üzerinde tek bir altı numarayla oynanan 4-1-4-1 sistemi, iki bek ve iki stoperden oluşan klasik savunma dörtlüsüyle sahaya yansıtılacak gibi görünüyor. Bu sistemin uygulamasını, zaten şampiyon olduğumuz son sezonda net bir şekilde görmüştük. O dönemki başarı, bu düzenin hem savunma dengesini hem de hücum geçişlerini ne kadar iyi desteklediğini ortaya koymuştu. Kağıt üzerinde 4-1-4-1 gibi sade bir diziliş görünse de, Sergen Yalçın’ın önceki uygulamalarında gö...
Devamı

Deveye Sormuşlar Neden Boynun Eğri Diye

Resim
Çarşı tıklım tıklım dolu. Ağaçlı yolda iğne atsan yere düşmeyecek gibi. Herkesin üzerinde siyah beyaz formalar var. Bütün Beşiktaşlılar tek bir ağızdan marşlar ve şarkılar söylüyor. Oradan Beşiktaş taraftarı olmayan biri, “Beşiktaş şampiyonluk havasına girmiş,” diyor. İnsanlar, umutları için tutunacak bir dal bulmuş ve bu umut çığ gibi büyüyor — ta ki maçta Beşiktaş’ın ilk atağına kadar. Her şey bembeyazken, yavaş yavaş kapkara olmaya başlıyor. Oysa bütün Beşiktaşlılar griden açık bir tona razıyken... Kadrolar ve Taktik: Kadrolar açıklandığında görüldü ki, Muçi'nin yerine Svensson oynuyor. Aslında, Svensson'u üçüncü stoper olarak kullanıp, hücumda daha defansif bir 3-5-2 varyasyonu ile orta sahayı kalabalık tutmak mümkündü. Böylece, gerektiğinde sağ stoperi sağ beke çekebilecek bir organizasyonla daha agresif bir oyun planı uygulanabilirdi. Fakat ilk yarının ortalarında bir aut atışında belli oldu ki, Orkun ile Demir Ege çift 6 numara, Gedson ise sol açıkta oynadığı bir taktik ...
Devamı

Siyah Beyaz Bir Aşk Hikayesi

Cumartesi akşamı Beşiktaş taraftarı, sevgilisi Sergen Yalçın’a kavuştu. Sergen Yalçın da taraftarını yanıltmadı. Takım, domine ederek Başakşehir’e üstünlük kurdu. Sergen hoca da her alanda taraftarını ve öğrencilerini yalnız bırakmadı. Ancak takımın “uykuya dalma ve oyundan kopma” alışkanlığı devam ediyor. Bu durum beceriksizlikle birleşince Kara Kartal çok zor dakikalar geçirdi. Ben Beyaz, ilk 30 dakika Alanyaspor maçının ikinci yarısı ve Başakşehir karşılaşmasının ilk 30 dakikası, Şenol Güneş döneminden bu yana görülmemiş derecede aktif bir hücum ve bunu tetikleyen etkili bir hücum presiyle dikkat çekti. Özellikle Rafa’yı Abraham’ın yanına atarak, klasik 4-4-2 dizilişiyle savunmada konumlanmaya çalışıp, yoğun bir hücum presiyle çok hızlı top kaparak ilk 30 dakikada üstünlük kurdu. Bu bölümde Cerny, sağ iç gibi ya da hocanın tabiriyle “8 numara” gibi oynarken; sağdan Gökhan Sazdağı, soldan ise Juresek'i hücuma katıldı. Zaman zaman ikili, zaman zaman da Salih’i sağ stopere veya ort...
Devamı