Deveye Sormuşlar Neden Boynun Eğri Diye

Çarşı tıklım tıklım dolu. Ağaçlı yolda iğne atsan yere düşmeyecek gibi. Herkesin üzerinde siyah beyaz formalar var. Bütün Beşiktaşlılar tek bir ağızdan marşlar ve şarkılar söylüyor. Oradan Beşiktaş taraftarı olmayan biri, “Beşiktaş şampiyonluk havasına girmiş,” diyor. İnsanlar, umutları için tutunacak bir dal bulmuş ve bu umut çığ gibi büyüyor — ta ki maçta Beşiktaş’ın ilk atağına kadar. Her şey bembeyazken, yavaş yavaş kapkara olmaya başlıyor. Oysa bütün Beşiktaşlılar griden açık bir tona razıyken...

Kadrolar ve Taktik:

Kadrolar açıklandığında görüldü ki, Muçi'nin yerine Svensson oynuyor. Aslında, Svensson'u üçüncü stoper olarak kullanıp, hücumda daha defansif bir 3-5-2 varyasyonu ile orta sahayı kalabalık tutmak mümkündü. Böylece, gerektiğinde sağ stoperi sağ beke çekebilecek bir organizasyonla daha agresif bir oyun planı uygulanabilirdi.

Fakat ilk yarının ortalarında bir aut atışında belli oldu ki, Orkun ile Demir Ege çift 6 numara, Gedson ise sol açıkta oynadığı bir taktik düzen hakim. Takım, 4-2-3-1 taktiğiyle sahada yer alıyordu.


Aslında bakıldığında, bu taktik düzen saha parselizasyonu açısından daha efektif; her oyuncunun belirli alanlarda savunma yapmasını sağlayan bir yapı sunuyor. Fakat oyuncu tercihlerine bakıldığında, temposuz Demir Ege ile temel özellikleri ofansif bir 8 numara olan Orkun’a 6 numara görevini vermek ve tüm oyunu temposuyla sürükleyebilecek, final pas ve vuruş özelliği sorunlu olan Gedson’u sol kanada koyarak çoğu pozisyonda Juresek’le üst üste bindirmek ne kadar mantıklı, teknik ekibin bunu ciddi şekilde düşünmesi gerekiyor.

Bu diziliş ve taktikle, özellikle sol kanat ağırlıklı olmak üzere maç boyunca çok fazla atak yedik. Özellikle 1. ve 4. goller, soldan içeri kıvrılarak atılan ve neredeyse birbirinin karbon kopyası olan pozisyonlardan geldi.
 

Taktikten Önce Akıl ve Ruh mu? 

Aslında şut, topa sahip olma, atılan korner ve beklenen gol gibi istatistiklere bakıldığında, maçın başa baş geçtiği ve Beşiktaş’ın şanssız olduğu düşünülebilir. Fakat sağdaki görüntü bu verileri adeta yalanlıyor. İkinci yarının ortasında Shakhtar, kompakt bir dizilişle orta alanı tamamen kapattı. Sevgili arkadaşım Ceyhun’un deyimiyle, adeta bir Atlético Madrid stereotipi gibi sadece pas kanallarını kapatarak savunma yaptı.

Beşiktaş ise eski usul bir anlayışla takımın boyunu genişleti ama ceza sahası sanki yasak bölgeymiş gibi kimse oraya girmiyor; Shakhtar’ın blokları arasına oyuncu sokulmadan, sadece Shakhtarlı oyuncuları yarım hilal şeklinde çevreleyerek bir sağa bir sola pas yapılıyordu. Yani tam anlamıyla “al gülüm ver gülüm” — Shakhtar için adeta aktif dinlenme. Herhangi bir akın yönü değiştirme ya da bloklar arasına oyuncu sokma teşebbüsü bile yoktu.

Taktiksel anlamda geri kalabilirsiniz; bu kabul edilebilir. Ancak mücadele, ısrar ve ruh olarak geri kalmak, sizi kağıt üzerindeki eksiklerden çok daha geride gösterir. Bu kadroda belki bazı yetenek eksiklikleri olabilir, ama mücadele eksikliği ya da akıl eksikliği kabul edilemez. Orkun, Rafa, Demir Ege ve Kartal Kayra gibi oyuncular oyuna akıl koyamadı; hatta teşebbüs bile etmediler. Deneyip başaramamış olsalar bile bu bir artı olurdu. Ama bütün futbolcular sahada sanki 'bu sıcakta maç mı olur, bitsin de evimize gidip klimaya girelim' havasındaydılar.


Deve ve Boyun

Beşiktaş’ın sorunu sadece futbolcu kalitesiyle açıklanabilecek bir durum değil. Daha zayıf kadrolarla çok daha iyi oyunlar oynandığını, hatta şampiyonluğun kıl payı kaçırıldığını gördük. Bu kadro, örneğin Samsunspor’un kadrosundan geri değil. Sorun, Beşiktaş’ta topyekûn bir mental yapı, vizyon ve istek eksikliği var. Bu yapıya uymayan kim varsa — yöneticisinden malzemecisine kadar — gitmeli ve yerine bu vizyona uygun insanlar gelmeli.

Beşiktaş’ın sorunu tek boyutlu değil; birçok katmanı var. Deveye sormuşlar, ‘Neden boynun eğri?’ diye. Deve de demiş ki, ‘Nerem doğru ki?’ Beşiktaş da şu an o misalde.

Yazarın Notu:
Fikret Orman gelmeden önce de karanlık dönemlerden geçtik. Ama bir adam çıktı, kafayı taktı ve ortaya vizyon koydu. Güzel günler gördük. Şimdi de bize, kafayı takacak ve vizyon koyacak birisi lazım. Bu bir başkan olabilir, bir teknik direktör olabilir ya da basketbolda Nedim Yücel’in yaptığı gibi bir sportif direktör olabilir. Ama şart olan şey, vizyon ve kararlılık.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Kan, Ter, Gözyaşı: Baskı, Hücum ve Dominasyon

Resim
Beşiktaş yönetimi, Lozan maçındaki silik oyun, mental tükenmişlik ve yenilgiden sonra Ole Gunnar Solskjær ile yollarını ayırarak, takımın başına Beşiktaş’ın son şampiyon teknik direktörü Sergen Yalçın’ı getirdi. Peki, Sergen Yalçın Beşiktaş için neler vaat ediyor? Bu yazımda, Yalçın’ın takıma kazandırmayı hedeflediği oyun anlayışından, mental dönüşüm stratejilerinden ve taraftarın beklentilerine nasıl yanıt vereceğinden bahsedeceğim. Baskı, Hucüm ve Dominasyon:  Sergen Yalçın ile birlikte takım düzeninin değişeceği kesin. Kağıt üzerinde tek bir altı numarayla oynanan 4-1-4-1 sistemi, iki bek ve iki stoperden oluşan klasik savunma dörtlüsüyle sahaya yansıtılacak gibi görünüyor. Bu sistemin uygulamasını, zaten şampiyon olduğumuz son sezonda net bir şekilde görmüştük. O dönemki başarı, bu düzenin hem savunma dengesini hem de hücum geçişlerini ne kadar iyi desteklediğini ortaya koymuştu. Kağıt üzerinde 4-1-4-1 gibi sade bir diziliş görünse de, Sergen Yalçın’ın önceki uygulamalarında gö...
Devamı

Siyah Beyaz Bir Aşk Hikayesi

Cumartesi akşamı Beşiktaş taraftarı, sevgilisi Sergen Yalçın’a kavuştu. Sergen Yalçın da taraftarını yanıltmadı. Takım, domine ederek Başakşehir’e üstünlük kurdu. Sergen hoca da her alanda taraftarını ve öğrencilerini yalnız bırakmadı. Ancak takımın “uykuya dalma ve oyundan kopma” alışkanlığı devam ediyor. Bu durum beceriksizlikle birleşince Kara Kartal çok zor dakikalar geçirdi. Ben Beyaz, ilk 30 dakika Alanyaspor maçının ikinci yarısı ve Başakşehir karşılaşmasının ilk 30 dakikası, Şenol Güneş döneminden bu yana görülmemiş derecede aktif bir hücum ve bunu tetikleyen etkili bir hücum presiyle dikkat çekti. Özellikle Rafa’yı Abraham’ın yanına atarak, klasik 4-4-2 dizilişiyle savunmada konumlanmaya çalışıp, yoğun bir hücum presiyle çok hızlı top kaparak ilk 30 dakikada üstünlük kurdu. Bu bölümde Cerny, sağ iç gibi ya da hocanın tabiriyle “8 numara” gibi oynarken; sağdan Gökhan Sazdağı, soldan ise Juresek'i hücuma katıldı. Zaman zaman ikili, zaman zaman da Salih’i sağ stopere veya ort...
Devamı

Alice Harikalar Diyarında Beşiktaş Değil

Beşiktaş, uzun bir aradan sonra hem Kayseri’de hem de İnönü’de üst üste galip gelerek bazı eşikleri aştı. Bu eşikleri aşarken Rafa Silva’yı da denklemin içine soktu. Özellikle Kayserispor maçı ve Kocaelispor maçının ilk 10 dakikası, Beşiktaş ve taraftarlar için adeta Alice Harikalar Diyarında gibiydi. Fakat Beşiktaş da Alice gibi Harikalar Diyarında kalamadı; kronik hastalığı olan kontak kapatma ve miskinlik devam etti. Orkun Durdu Takım Durdu Kayseri maçında takımın biraz toparlanmış olması, dar rotasyon ve Rafa Silva’nın yükselişiyle birlikte, Kayseri’nin gücünün Beşiktaş’a yetmemesiyle harika bir 90 dakikanın yaşandı. Bu maçtan alınan ivme, Kocaeli maçında da devam etti. Özellikle ilk 10 dakikada Orkun’un etkileyici oyunu ve baskısı dikkat çekti . Takım, rakibi karşılarken 4-2-4 şeklinde dizilerek etkili bir baskı kurdu. İlk 10 dakikada sergilenen harika oyunla skor 2-0’a geldi. Cerny, Bilal, Rafa herke ama herkes harikaydi. Herkes gibi ben de Alice Harikalar Diyarında olduğumuzu sa...
Devamı