Mecik Analiz

Çarşı tıklım tıklım; Gençlerbirliği maçı için gereksiz kalabalık bir ortam oluşmuş. Gündüz maçına hasret kalmış taraftar, çarşıyı da stadı da doldurmuş. Fakat bundan bihaber bir takım, bir teknik direktör ve bir yönetici ordusu var. Hâlâ yayıncı kuruluşa bir şeyler söylüyorlar. Halbuki oraya gelene kadar çözülmesi gereken milyonlarca sorun, kocaman bir açıklama bekleyen milyonlar var. Ne Oynadık ki Ne Bekliyoruz Sahada ne bir plan var ne bir ruh. Topa sahip olmakla oyun kurmak arasındaki farkı hâlâ çözememiş bir takım, tribünleri dolduran binlerce insanın ne beklediğini anlamıyor. Beklentimiz büyük değil aslında; sadece mücadele, sadece aidiyet. Ama ne oynadığımız belli değilken, neyi beklediğimiz de muamma. Taraftar sabırlı, ama sabır da bir yere kadar. Yine miskin, ruhsuz, temposuz bir oyun. Dünkü ilk yarı tam anlamıyla bir çöp. İlk yarıda oynanan oyun kabul edilebilir bir seviyede bile değil. Oysa sen iki sezondur ligde dominasyon kurmuş, şampiyon olmuşsundur ve hafta içi çok önemli...

Herhalde cumartesi sabahı biri kalkıp “Beşiktaş–Galatasaray maçı berabere bitecek” dese, bütün Beşiktaşlılar bu skoru kabul ederdi. En azından “rakiple aramız açılmadı” derlerdi. Fakat hayat farklı işliyor ve evdeki hesap çarşıya uymuyor. Maç sonunda bir puana üzülen taraf Beşiktaş olurken, Galatasaray tek puanı kazandığına seviniyordu. İlk 35 Dakika: Sojkaer’den Esintiler Beşiktaş, özellikle Şenol Güneş’in ikinci döneminden beri büyük maçlarda çok akıllı oynuyor. Son üç sezondur ise dominant oyundan ziyade geçiş hücumlarıyla—yani eski tabirle kontra ataklarla—büyük maçlarda genelde istediği skoru almayı başarıyor. Dün de bu tablo değişmedi. Özellikle ilk 35 dakikada topu rakibe bırakarak ve genelde 4-2-4 baskısıyla Galatasaray’ı karşıladık. Topu bilinçli şekilde Uğurcan’a yönlendirip oyun kurmasını engelledi ve buradan yakaladığı ataklar ile kornerler sayesinde ilk 12 dakikada oldukça etkili oldu. Bu dönemde Orkun’un serbest sekiz rolünde oynaması takımı ciddi şekilde ivmelendirdi. Bu...